Wyświetlenie artykułów z etykietą: Wystawa

18. maja w Pałacu w Kaliszu Pomorskim miał miejsce wernisaż poświęcony pamięci Jana Pawła II. Zorganizowany został z okazji 99. rocznicy urodzin Jana Pawła II oraz 5. rocznicy jego kanonizacji. Podczas wernisażu zaprezentowane zostały dwie wystawy stanowiące własność Książnicy Pomorskiej im. Stanisława Staszica w Szczecinie: „Jan Paweł II - uśmiechnięty święty" i „Jan Paweł II - wielki czytelnik". Dopełnienie wystawy stanowiły fotografie z wizerunkami Jana Pawla II na wszelkich okresach jego życia opatrzone stosownymi podpisami, które przygotowali pracownicy Biblioteki Publicznej w Kaliszu Pomorskim.

Karol Wojtyła był duchownym rzymskokatolickim, papieżem Janem Pawłem II i świętym kościoła katolickiego, ale także znakomitym aktorem, poetą i dramaturgiem. Urodził się 18. maja 1920 r., zaś 27. kwietnia 2014 r. podczas uroczystej mszy św. na Placu Świętego Piotra, pod przewodnictwem papieża Franciszka, Jan Paweł II został ogłoszony świętym i włączonym w poczet świętych Kościoła Katolickiego.

Podczas wernisażu utwory poetyckie Jana Pawła II odczytały Pani Anna Gagat, Pani Aneta Olszacka, Pani Urszula Miłoszewska, a uczennice Zosia Stąporek, Paulinka Klimczak i Wiktoria Susz przedstawiły historię życia papieża. Utwory muzyczne wykonały uczestniczki zajęć wokalnych w Miejsko- Gminnym Ośrodku Kultury w Kaliszu Pomorskim: Malwina i Martyna Frańczak. Przybyli na wernisaż goście, wśród których był Pan Paweł Kulbacki, Przewodniczący Rady Miejskiej, Radni i mieszkańcy Kalisza Pomorskiego, otrzymali ruloniki z przesłaniami Jana Pawła II. Zachęceni przez organizatorów głośno odczytywali wybrane przez siebie cytaty. Wspólne czytanie poezji i myśli papieża Jana Pawła II, słuchanie pieśni, sprawiło, iż otwarliśmy nasze serca na celebrowanie tego ważnego wydarzenia i kontemplację.

Wieczór upłynął w przyjemnej atmosferze. Nie zabrakło także wspomnień i kuluarowych dyskusji przy kawie. Wystawę będzie można podziwiać do dn. 7. czerwca 2019 r. Zapraszamy.

W galerii Pałacu w Kaliszu Pomorskim 30 marca powitano Romualda Wiśniewskiego, artystę rzeźbiarza, którego obecne zainteresowania koncentrują się na rzeźbieniu w brązie, glinie lub wosku. Artysta ukończył Wydział Rzeźby na Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Posiada własną pracownię rzeźbiarską specjalizującą się w wykonywaniu odlewów metodą na wosk tracony, dzięki czemu tworzy pomniki, rzeźby, tablice i statuetki w brązie.

Artysta podczas wernisażu opowiadał, iż będąc już w wieku dziecięcym oddawał się pewnym działaniom artystycznym. Wówczas w zasięgu Jego zainteresowań była broń biała (kusze, miecze, szable). W latach późniejszych porzucił wykuwanie broni i zajął się odlewami. Od 2017 r. naucza warsztatu w Liceum Plastycznym im. Tadeusza Eysymonta w Gryficach oraz prowadzi warsztaty dla dzieci i młodzieży w swej pracowni.

Obserwując dzieła Romualda Wiśniewskiego zaprezentowane w galerii w Kaliszu Pomorskim można postawić śmiałą tezę, iż Artysta inspiruje się pięknem ludzkiego ciała, które oddaje w najmniejszym szczególe. Wszystkie swe prace Artysta dzieli na cykle, które wciąż rozwija nie nakładając jednak na siebie obowiązku rozwoju konkretnego cyklu. Wśród prac Artysty zauważyć można także pewną dosadność w wymowie dzieła artystycznego. Znajduje to swe odbicie w interpretacji danej pracy, kiedy to można odkryć nie tylko co Artysta chciał wyrazić poprzez daną pracę, ale i Jego intencje, a nawet poglądy.

Wystawę będzie można podziwiać do dn. 20 kwietnia 2019 r. Zapraszamy.

Odbył się już wernisaż Leszka Kapeli w Złocienieckim Ośrodku Kultury. Jeśli nie zdążyliście zobaczyć tej wystawy jest jeszcze szansa.

Jakie znacie gatunki naszych okolicznych ptaków? Ile ich jesteście w stanie wymienić? 5, 10? Pan Leszek Kapela uchwycił ich dziesiątki, a nawet setki.

Efekt jego fotograficzno-ornitologicznej pracy możemy podziwiać w Galerii na Ścianie.

We wtorek 5 marca w holu kina odbył się uroczysty wernisaż wystawy fotografii "Wąsatka i inne ptaki naszych okolic". Leszek Kapela bardzo chętnie opowiadał o poszczególnych ptakach, a także o historiach, jakie wiązały się ze zrobieniem danego zdjęcia.

Wystawę można obejrzeć do 24 w Galerii na Ścianie w naszym kinie.

"CAŁA JA" to tytuł wystawy malarstwa autorstwa Małgorzaty Stąporek. Wernisaż odbył się 8 marca 2018 r. w galerii w pałacu w Kaliszu Pomorskim.

Autorka podzieliła się z kaliską publicznością swoimi inspiracjami oraz refleksjami na temat powstawania każdej z prac.

Wszystkich, którzy tego wieczoru nie mogli uczestniczyć w wydarzeniu zachęcamy do zwiedzania wystawy, która będzie prezentowana do końca miesiąca.

27 lutego w Złocieńcu miało miejsce niecodzienne wydarzenie. Dokładnie rok temu Rada Miasta przyznała Kołu Łowieckiemu Żbik-Budowo tytuł „Zasłużony dla miasta i gminy Złocieniec”. W związku z rocznicą przyznania tego wyróżnienia członkowie zarządu koła postanowili zorganizować wernisaż fotograficzny o tematyce łowieckiej.

Ten zbiór unikatowych zdjęć w większości zrobionych z dorobku artystycznego łowczego koła kolegi Radosława Dominowskiego który tymi słowami opisał to wydarzenie: "Jestem myśliwym" to fotograficzna opowieść o ludziach którzy oprócz polowania, mają do zrealizowania pewną misję. To opowieść o tym, że My myśliwi ze "Żbika" jesteśmy integralną częścią lokalnej społeczności, a te zdjęcia to dowód na to że tytuł "Zasłużony dla miasta i gminy Złocieniec" nie trafił do nas przypadkowo, za co jeszcze raz serdecznie dziękujemy.

Wystawę przez tydzień można było oglądać w Złocienieckim Ośrodku Kultury. Jednakże główna uroczystość przypadła na dzień 27 lutego. Wtedy to o godzinie 18.00 Członkowie zarządu koła uroczyście w obecności znamienitych gości podziękowali władzom miasta Złocieniec za przyznanie tytułu. Po przemówieniach Burmistrza Złocieńca i członków zarządu koła odbył się poczęstunek w ramach którego można było spróbować potraw z dziczyzny – wędlin kolegi Andrzeja Dobrowolskiego oraz wyśmienitego pieczonego dzika pozyskanego w obwodzie łowieckim Żbika którego przygotował stażysta , kandydat na myśliwego, Maciej Wiśniewski .

Koło Łowieckie ŻBIK-BUDOWO (KŁ ) powstało w 1957 roku jako osobowość prawna skupiająca myśliwych - żołnierzy zawodowych pełniących służbę w jednostkach wojskowych garnizonu Złocieniec. W początkowym okresie było kołem wojskowym funkcjonującym przy Jednostce Wojskowej nr 1013 – 68 pułku czołgów średnich. Wraz z upływem czasu tj. 7 grudnia 1986 roku w związku z napływem cywilnych członków Koło Łowieckie ŻBIK-BUDOWO zostało przyjęte w poczet członków zrzeszenia Polskiego Związku Łowieckiego i tym samym skreślone z ewidencji wojskowych kół łowieckich. Jednakże w związku z faktem że znamienite grono myśliwych koła to czynni lub byli żołnierze zawodowi nadal utrzymywane są dobrosąsiedzkie stosunki z aktualną jednostką wojskową w Złocieńcu – 2 Brygadą Zmechanizowaną Legionów im. Marszałka Józefa Piłsudskiego.

Obecny obwód łowiecki nr 144 liczy ok. 8 tyś hektarów i jest zlokalizowany na terenie gminy Złocieniec i gminy Czaplinek oraz na terenie Nadleśnictw Złocieniec, Czaplinek, Świerczyna  i Świdwin.  W tym obszarze zarząd koła oraz jego członkowie prowadzą statutową działalność  wynikająca z Ustawy z dnia 13 października 1995 roku „Prawo łowieckie”.

Misją Koła jest kultywowanie tradycji i zwyczajów łowieckich, działalność edukacyjna, a przede wszystkim ochrona zwierzyny i zasobów naturalnych dzikiej przyrody, a także propagowanie naturalnego stylu życia w zgodzie z naturą. Do zasadniczych zadań należą: ochrona, zachowanie różnorodności i gospodarowanie populacjami zwierząt łownych, ochrona i kształtowanie środowiska przyrodniczego na rzecz poprawy warunków bytowania zwierzyny, uzyskiwanie możliwie wysokiej kondycji osobniczej i jakości trofeów oraz właściwej liczebności populacji poszczególnych gatunków zwierzyny przy zachowaniu równowagi środowiska przyrodniczego oraz spełnianie potrzeb społecznych w zakresie uprawiania myślistwa, kultywowania tradycji oraz krzewienia etyki i kultury łowieckiej. Budowanie urządzeń łowieckich - ambon w pobliżu pól uprawnych, utrzymywanie i dokarmianie zwierzyny w paśnikach zlokalizowanych w złocienieckich kompleksach leśnych, uprawa pól, poletek żerowych i pasów zaporowych po to, by ograniczyć szkody rolnicze oraz szacowanie powstałych szkód w ścisłej współpracy z rolnikami, to codzienne trudy życia myśliwskiego.

27 sierpnia 2011 roku Koło zostało odznaczone Złotym Medalem Zasługi Łowieckiej. Odznaczenie zostało nadane za osiąganie wysokich wyników w działalności statutowej. W 2012 roku władze samorządowe Złocieńca nadały Kołu tytuł „LIDERA 2012” w kategorii „Działalność na rzecz lokalnej społeczności”. Z okazji jubileuszu 60- lecia Żbik został uhonorowany  przez Kapitułę Odznaczeń Łowieckich  najwyższym odznaczeniem w Polskim Związku Łowieckim - Honorowym Medalem Zasługi ZŁOM. Odznaczenie zostało nadane za całokształt działalności statutowej
w okresie ostatnich lat. W szczególności dotyczy to zaangażowania Koła w realizację zadań statutowych oraz edukacyjnych na rzecz lokalnej społeczności.  Zarząd Koła wielokrotnie prezentował realizację przedsięwzięć edukacyjnych na łamach lokalnej i regionalnej prasy łowieckiej.  Myśliwi Żbika są stale obecni i widoczni w społecznym życiu miasta i sołectwa. Poczet sztandarowy koła bierze udział w większości imprez kulturalnych i obchodów świąt państwowych na terenie Złocieńca np. Święto Drawy czy 100 Rocznica Odzyskania Niepodległości. Ponadto koło ma swój wkład w edukację najmłodszych, członkowie prowadzą zajęcia w szkołach, a uczniowie   wychowankowie biorą udział w „leśnych lekcjach ekologii” prowadzonych na terenie obwodu łowieckiego 144. Placówkami takimi są Złocienieckie Szkoły podstawowe, Zespół Placówek Edukacyjno - Terapeutycznych w Bobrowie czy Ośrodek Wspierania Dziecka i Rodziny w Drawsku Pomorskim. Ponadto Żbik ma swoje stałe przedsięwzięcia w kalendarzu imprez takie jak festyn wraz z Sołectwem Cieszyno czy „Myśliwskie Gotowanie”. Okres ostatniego 10-lecia w działalności Koła charakteryzował się intensywną aktywnością członków zwłaszcza na terenie Gminy Złocieniec, co zaowocowało wymiernymi działaniami i efektami na rzecz gminnej wspólnoty, zarówno w wymiarze społecznym jak i środowiskowym. Dokonania Koła można obserwować na profilu społecznościowym Facebook: Koło łowieckie Żbik-Budowo. Darz Bór.

Licealiści z ZSP w Drawsku Pom. pod opieką polonistki Marleny Otłowskiej odwiedzili w piątek, 22 lutego 2019 r. Muzeum Regionalne w Drawsku Pomorskim. Uczniowie wysłuchali krótkiej prelekcji dotyczącej historii dawnego magazynu solnego, przygotowanej przez panią Elżbietę Hołubczat.

Ponadto młodzież miała niebywałą okazję obejrzeć ciekawą wystawę prac malarskich polskiej malarki i graficzki pani Włodzimiery Kolk z Koszalina. Słowo wprowadzające na temat artystki - absolwentki Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych, laureatki wielu nagród i wyróżnień w dziedzinie malarstwa, grafiki użytkowej i tkaniny unikatowej – wygłosił pan Zbigniew Ciesiul, który obrazy do Drawska Pomorskiego sprowadził.

Uczniowie podczas recepcji prac wyrażali swobodne refleksje na temat malarstwa pani Włodzimiery Kolk, analizowali tematykę obrazów, dominującą kolorystykę, techniki malarskie czy style artystki.

Odwiedziny w muzeum i możliwość bezpośredniego obcowania ze sztuką podziałała na młodzież twórczo, inspirująco i przekonała młodych odbiorców, że sztuka współczesna może być czytelna i atrakcyjna.

O tym, że pani Jadwiga Adrianowska jest artystką wszechstronną wie chyba każdy, kto ją zna - malarka, projektantka, inspiratorka, działaczka - można by wymieniać w nieskończoność. Tym razem w naszej Galerii na Ścianie mamy zaszczyt zaprezentować cykl obrazów pani Jadwigi ukazujących kobiecość. Wczoraj podczas wernisażu otwierającego wystawę, zaproszeni goście mieli okazję jako jedni z pierwszych przyjrzeć się intrygującym, niekiedy zaskakującym pracom, a także porozmawiać o nich z autorką. 
Wystawę można obejrzeć codziennie w godzinach pracy Złocienieckiego Ośrodka Kultury. 

10 stycznia w Galerii Pałacowej odbył się wernisaż wystawy Aleksandry Tomali. Artystka nadała wystawie intrygujący tytuł Piękno jest wszędzie, gdyż uważa, że wszystkie istoty ludzkie, bez wyjątku, emanują pięknem. Nie potrzeba mieć wielkiej wrażliwości, by dostrzec w drugim człowieku piękno. Na nic tu kanony piękna, młodość musi się zestarzeć, a moda ewoluować i zmieniać. Nie mają także znaczenia kulturowe/środowiskowe różnice w postrzeganiu piękna.

Aleksandra Tomala ma 25 lat. Rysuje od wczesnych lat dziecięcych. W późniejszych latach zainteresowanie rysunkiem przerodziło się w głęboką pasję, która nieprzerwanie trwa do dzisiaj. Artystka ma na koncie dwie wystawy indywidualne, w Drawnie i w Reczu, które cieszyły się ogromnym zainteresowaniem lokalnej publiczności.

Podczas wernisażu Artystka podziękowała mamie i Tomkowi za ciepły dom, w którym mogła spokojnie rozwijać swoje pasje i marzenia.

Wystawa dostępna będzie dla zwiedzających do 25 stycznia. Zapraszamy.

Byłam w Rumunii w 2016 roku. Spodziewałam się, że będzie piękna, lecz tym innym pięknem niż Europa Zachodnia. Jest to trudne piękno niedopowiedzeń, prowizorki, malowniczości Karpat, nieprzeciętnych walorów geograficznych, bałaganu przedmieść, bezpańskich psów, rozmachu Bukaresztu i pamięci o prawdziwym krwiożerczym Drakuli - Nicolae Ceausescu. Przeciętny Polak wie o Rumunii tyle,
że w Transylwanii jest zamek najsłynniejszego wampira świata, że są tam góry, Cyganie i bieda. Oprócz gór to mało tu się zgadza. Rumunia dla Polaka to ziemia nieznana, biała plama na mapie Europy, prowincja, stereotypy, beznadzieja i dzicz. I jeszcze nachalne cygańskie dzieci i mafia. No i jest to kraj dla nas gorszy.
Kiedy wyjawiłam znajomym i rodzinie mój pomysł na podróż, niektórzy mówili: „Nie masz gdzie jechać? Do Rumunii? Nie jedź, bo cię okradną. A co tam jest ciekawego?”. Okazuje się, że jest i to dużo. Rumunia ma dużo do zaoferowania przyjeżdżającym: piękne stare miasta związane z bogatą historią, Karpaty (prawie 50% powierzchni Rumunii to góry, a 55% Karpat znajduje się właśnie tam), ciepłe Morze Czarne, pełna ptactwa Delta Dunaju – wodny labirynt, średniowieczne zamki i secesyjne pałace, malowane cerkwie i monastyry, dobre wina, ciorby, sarmale, mici i mamałygę.

Stolicą Rumunii jest Bukareszt i jest on esencją rumuńskości. Małgorzata Rejmer w reportażu Bukareszt. Kurz i krew pisze: Bukareszt jest jak wrzątek albo kipiel, wzburzony i zmętniały. Atrybuty miasta: czarne kłęby przewodów na słupach jak gniazda porzucone przez ptaki, atmosfera rozkopania i prowizorki obok bankietów w sklepowych witrynach, przeszywający zapach lip i rozgniecionych winogron. Elegancja architektury z zamierzchłego świata. Stukot rozchybotanych tramwajów, klaksony rozwścieczonych taksówek na sekundę przed stłuczką. Zaśpiew cygańskich dzieci i staruszek włóczących się w pobliżu niezliczonych kwiaciarni, które prowadzą matki tych dzieci i córki tych staruszek. Wszędzie psy jak czarne i szare tobołki porzucone przez kogoś, kto bardzo się spieszył. Bukareszt jest podobno jak ciastko kupowane w niedzielę, niby czekoladowe i słodkie, ale z gorzką polewą. Bukareszt to realizm magiczny.
Przy Bukareszcie każde europejskie miasto wydaje się tak statyczne, że aż nudne.
Rumuni mają bardzo bogatą i bolesną historię. Od cesarza Trajana i rzymskich legionów, wołoskich hospodarów, Włada Palownika, poprzez orientalne wpływy tureckie, żydowskie, ormiańskie, rządy Hohenzollernów, mordowanie u boku Hitlera, po komunizm spod znaku szewca z Oltenii (Ceausescu), który zapragnął zostać drugim Stalinem. Dziś uwolniona od dyktatury Rumunia ma kłopoty z tożsamością i wciąż nie uporała się z przeszłością.
Lubię Rumunię i chcę tam wrócić. Lubię ten kraj piękna i chaosu, subtelności i brutalności. Dla mnie jest ona piękna, bo jeszcze niesformatowana. Czuję się w niej trochę jak w domu. Andrzej Stasiuk, wielbiciel Europy Wschodniej i Środkowej, pisze o niej tak: Nie mam nic przeciwko centrum, ale bardziej pociągają mnie peryferie. Już teraz środek kontynentu staje się coraz bardziej zunifikowany. Metropolie przestają się różnić. Niedługo będzie je można rozpoznać tylko na podstawie szacownych i martwych zabytków.
Jeśli w ogóle te zabytki da się jeszcze dostrzec spod jaskrawej powłoki współczesności: te same nazwy hotelowych sieci, te same reklamy, te same bankomaty, marki piwa, takie same parkomaty, ten sam układ półek w supermarketach oraz repertuar w kinach. Myślę, że już niebawem będziemy podróżować na peryferie, na granice kontynentu, do krain, gdzie wysiadują stare kobiety w chustkach.
Moje zdjęcia przedstawiają Bran, Braszów, Hunedoarę, Sighisoarę, Sinai, Konstancę, Bukareszt, Eforie Nord, Sybin i Arad, a także karpacką Trasę Transfogaraską i okolice Babadag.

Wernisażem wystawy „Sekretne życie Drawy” uroczyście podsumowano warsztaty malarstwa wielkoformatowego. W plenerze, w scenerii rzeki Drawy, na polu biwakowym przy stanicy wodnej możecie do końca sierpnia obejrzeć powstałe obrazy.
Przez dziesięć dni pod okiem instruktorki i pomysłodawczyni warsztatów Agnieszki Świerczek młodzież i dorośli tworzyli projekty obrazów pod wspólnym hasłem. W kolejnym etapie przenosili na płótno o wymiarach 2x3 metry. Inspiracją do działania była rzeka, natura i przyroda. Uczestnicy posiłkowali się nie tylko spacerem nad rzekę ale też pięknymi zdjęciami pani Elżbiety Frankowskiej i tekstami poezji Czesława Miłosza.

Autorami obrazów są: obraz 1 – Celina Penc i Zuzanna Penc, obraz 2 – Natalia Swędzikiewicz i Oliwia Swędzikiewicz, obraz 3 – Agnieszka Reczko i Ryszarda Jankowska-Reczko, obraz 4 – Blanka Chmielewska, obraz 5 – Elżbieta Majewska.
Każdy z obrazów jest inny, prezentuje inny styl i spojrzenie na temat oddając jednocześnie spójną myśl. Praca Natalii i Oliwii to wiosenna personifikacja rzeki. Obraz Agnieszki i Rysi to zbliżenie na roślinność Drawy i połączenie z elementem magii. Wprawne oko doliczy się czternastu maleńkich wróżek. Ela stylistycznie nawiązuje do wczesnych prac Klimta i portretu dwóch wodnych bogiń. Celina i Zuza w swojej pracy zastosowały bajkowy efekt lustra. Blanka użyła płaskich plam koloru i pewnej surowości wyrazu osiągając efekt głębi.
Spotkanie uświetnił koncert oraz wspólne śpiewanie z dwudziestoosobowym zespołem Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Złocieńcu.
Warsztaty malarstwa wielkoformatowego realizowane były w ramach projektu, który został dofinansowany ze środków Programu „Działaj Lokalnie” Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności realizowanego przez Akademię Rozwoju Filantropii w Polsce oraz Ośrodka Działaj Lokalnie w Złocieńcu: Stowarzyszenie Lokalna Grupa działania „Partnerstwo Drawy z Liderem Wałeckim”. Zadanie jest współfinansowane ze środków Powiatu Drawskiego.

9 kwietnia w Bibliotece Publicznej w Złocieńcu odbył się wernisaż wystawy prac studentów architektury Politechniki Poznańskiej pod kierunkiem dr hab. inż. arch. Radosława Barka. Wydarzenie stanowiło podsumowanie kilkumiesięcznej współpracy Złocieńca z uczelnią, której przedmiotem była zabudowa wielorodzinna.
Studenci podczas pracy zaproponowali swoje wizje budynków mieszkalnych dla miasta. Proces projektowy poprzedziła dwudniowa wizyta przyszłych architektów w Złocieńcu, podczas której mieli okazję zapoznać się z lokalną architekturą, detalem i klimatem miejsca.

Projekty, które zaprezentowali autorzy, przedstawiały rozwiązania funkcjonalne mieszkań, najczęściej dla rodziny typu 2+2, ale również kawalerek, czy lokali dla rodzin wielopokoleniowych. Rozwiązania poruszały zagadnienia dotyczące energooszczędności (np. odprowadzanie wody deszczowej, instalowanie paneli fotowoltaicznych), jakości materiałów (budowanie z tworzyw przyjaznych człowiekowi i jego zdrowiu) czy budowania przestrzeni wspólnej. Ta ostatnia wywołała niemałą dyskusję wśród zebranych osób, ukazując z jakimi problemami zmaga się społeczeństwo.
Po części oficjalnej rozpoczętej przez Burmistrza Złocieńca Krzysztofa Zacharzewskiego, prezentacji oraz dyskusji, autorom wręczono upominki. Następnie zaproszono wszystkich na poczęstunek.
Współpraca oraz jej efekty spotkały się z pozytywnym odbiorem z obu stron. Władze miasta zasugerowały, że prace oraz rozwiązania w nich zastosowane będą brane pod uwagę w trakcie podejmowania inwestycji z zakresu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej w mieście. Prawdopodobne jest, że w przyszłości inne problemy projektowe również połączą wspólnymi działaniami miasto Złocieniec z Politechniką Poznańską.

Poniżej galeria zdjęć z wystawy i broszura wystawowa

W Pałacu w Kaliszu Pomorskim 6 marca odbył się wernisaż wystawy „Aktorzy teatru przestworzy” autorstwa Leszka Paradowskiego. Artysta pochodzi z Drawska Pomorskiego. Pasjonuje się fotografią konceptualną skoncentrowaną na uchwyceniu w dziele istoty twórczej. Prezentowana wystawa powstawała na obszarze Pojezierza Drawskiego. Majestatyczne scenerie współgrają z uchwyconym na fotografii spontanicznym działaniem oraz ekspresją emocji wynikających z danej aktywności. Ekspozycję określa ponadto ludystyczność, zamiłowanie Artysty do tradycji, przełamane nowoczesną wizją artystyczną.

Podczas wernisażu przedstawione zostały trzy prezentacje scalające się w jedną filmową opowieść o procesie tworzenia, którego chwile, mimo swej ulotności i przemijalności, zachowane zostają w kadrze. Aktorami teatru przestworzy w przedstawionym dziele jest sam Artysta, Jego rodzina i przyjaciele. Scenerię współtworzą także unikalne i oryginalne eksponaty Wiesława Piotrowskiego. Tego wieczoru Artysta wyrażał także zainteresowanie fotografią przyrodniczą.
Wystawa Leszka Paradowskiego prezentowana będzie w Pałacu w Kaliszu Pomorskim do dn. 3 kwietnia 2018 r.

We wtorek 27 lutego Galerię na Ścianie w Złocienieckim Ośrodku Kultury odwiedziły tłumy gości. Wszystko za sprawą wernisażu wystawy prac Bartłomieja Baranowskiego - "Imaginacje". Barwne akryle na płótnie nie tylko zaskakiwały ekspresją kolorów, ale i uniwersalnością przekazu - co widać było po ilości interpretacji uczestników wernisażu - każdy widział na obrazach coś zupełnie odmiennego. Taki zresztą był zamysł malarza, który celowo nie nadawał żadnych tytułów swoim dziełom.

Prace wałeckiego artysty można oglądać w holu kina Mewa do 25 marca.

W piątek 15 grudnia Kalisz Pomorski gościł laureatów Ogólnopolskiego Konkursu Plastycznego „Barwy lasu-leśna ekologia”.

Konkurs został zrealizowany przez Ośrodek Kultury w Kaliszu Pomorskim w ramach projektu „Kulturalno-Artystyczny Ruch Ekologiczny 2017” i otrzymał dofinansowanie ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Szczecinie (www.wfos.szczecin.pl). Atrakcyjność nagród wzrosła również dzięki innym fundatorom/sponsorom konkursu, wśród których znaleźli się Urząd Miejski w Kaliszu Pomorskim, Bank Spółdzielczy w Kaliszu Pomorskim, Nadleśnictwo Kalisz Pomorski, Nadleśnictwo Mirosławiec i Państwo Aneta i Gerard Chwiłkowscy -Pracownia Krawiecka „Babette-Style”.

Dlatego też Finał tego konkursu plastycznego rozpoczął się podziękowaniami złożonymi przez Tomasza Bukowskiego- dyrektora Ośrodka Kultury w Kaliszu Pomorskim, przybyłym przedstawicielom instytucji wspierających. Zanim przystąpiono do rozdania dyplomów i nagród, słowa uznania powędrowały również do przybyłych instruktorów i nauczycieli, by docenić ich wkład i zaangażowanie w przygotowanie uczestników do konkursu. Nadszedł wreszcie moment wręczenia zasłużonych nagród i oficjalnego otwarcia cudownej i kolorowej wystawy pokonkursowej. Sądząc po radosnych twarzach upominki przypadły laureatom do gustu. Oficjalna część tego spotkania zakończyła się pamiątkowym zdjęciem. Popołudnie upłynęło w gwarze przyjemnych rozmów. Przy poczęstunku uczestnicy kontynuowali oglądanie zwycięskich prac, a także zwiedzali kaliski pałac. Dziękujemy wszystkim za udział, w szczególności tym, którzy przyjechali do Kalisza Pomorskiego z daleka i życzymy wielu kolejnych sukcesów artystycznych.

20 grudnia 2017r. w holu kina Mewa w miłej i kameralnej atmosferze odbył się finał powiatowego konkursu na najpiękniejszą Szopkę Bożonarodzeniową.
Uczestnicy konkursu wykazali się niezwykłą kreatywnością, pomysłowością i determinacją - wiele z prac było bardzo czasochłonnych i wymagało ogromnej precyzji i samozaparcia. Spotkanie było jednocześnie oficjalnym otwarciem wystawy prac konkursowych. Szopki będzie można oglądać do 6 stycznia 2018 r. Wszystkim laureatom gratulujemy i zachęcamy do udziału w kolejnych edycjach konkursu!