| Tajemnice jeziora Drawsko |
|
| Napisał: Zbyszek | ||
| piątek, 27 styczeń 2012 | ||
|
W niektórych opracowaniach spotykamy się z nieprawdziwym stwierdzeniem, jakoby sąsiadująca z miastem Zatoka Manewrowa (znana tez pod nazwą zatoki Basen) powstała w wyniku zapadnięcia gruntu, które miało miejsce w końcu XVIII wieku (około 1790 roku). Druga wersja tego stwierdzenia mówi, że w wyniku tegoż zapadnięcia gruntu powstała nowa południowa część jeziora Drawsko. Jak było naprawdę ? Prawdą jest tylko to, że około 1790 roku zapadł się ( a właściwie osunął się) grunt w pobliżu miasta, w wyniku czego pod wodą znalazła się część przybrzeżnego terenu. Wersja o powstaniu zatoki podczas XVIII-wiecznego zapadnięcia gruntu jest całkowicie nieprawdziwa, natomiast wersja druga jest mocno przesadzona. W rzeczywistości – jak udowodniły w sposób niepodważalny przeprowadzone badania (opisane w „Magazyn Nurkowanie” nr 12 z 2010 roku w artykule „Zobaczyć niewidzialne. Tajemnice jeziora Drawsko”, którego autorem jest Andrzej Osadczuk, pracownik naukowy Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Szczecińskiego) - to nie woda zalała część lądu, lecz fragment przybrzeżnego obszaru osunął się po stromym stoku do wód zatoki. Efektem tego niezwykłego wydarzenia nie było – jak nieraz wyobrażano – głębokie, zalane wodą zapadlisko, lecz przede wszystkim podwodne osuwisko w postaci spoczywającego na dnie zatoki fragmentu lądu, który „zjechał” tam „ześlizgując się” po zboczu.
 Fragment mapy z 1711 roku z jeziorem Drawsko. Południowa część jeziora z Zatoką Manewrową ma ten sam kształt, co obecnie. Zarys linii brzegowej w wyniku tego wydarzenia zmienił się tylko nieznacznie. Nie nastąpiły żadne radykalne zmiany w kształcie jeziora. Jak mogło dość do przekłamań? Stare niemieckojęzyczne opisy koncentrują się głównie na fakcie, że wody jeziora pochłonęły wojskowy plac ćwiczeń. W monografii "Czaplinek i Starostwo Drahimskie" z 1985 roku użyto zbyt pochopnie sformułowania o powstaniu nowej południowej części jeziora, co przez niektórych następnych autorów zinterpretowane zostało w ten sposób, że w wyniku zapadnięcia się gruntu powstała cała Zatoka Manewrowa. Tej swoistej "eskalacji" opisów sprzyja skłonność autorów niektórych opracowań do poszukiwania sensacji. Pogląd o powstaniu Zatoki Manewrowej w końcu XVIII wieku jest absurdalny. Topografia terenu świadczy jednoznacznie, że zatoka ta, podobnie jak całe jez. Drawsko jest dziełem procesów rzeźbotwórczych związanych z epoką ostatniego zlodowacenia tzw. bałtyckiego sprzed kilkunastu tysięcy lat. Jednym z dowodów na to, że w wyniku osunięcia się gruntu w końcu XVIII wieku nie powstała żadna nowa część jeziora Drawsko, jest załączony fragment starej mapy z 1711 roku. Spójrzmy na przebieg linii brzegowej w rejonie Czaplinka. Mimo, że stara mapa przedstawia obrys jeziora w sposób mało precyzyjny, łatwo możemy stwierdzić, że zarys linii brzegowej południowej części jeziora, łącznie brzegami Zatoki Manewrowej, w swym zasadniczym kształcie bardzo przypomina ten, który znamy z map współczesnych. Więcej informacji na ren temat zainteresowani Czytelnicy odnajdą w 65 numerze Kuriera Czaplineckiego w artykule „Podwodne osuwisko”.
Większe zdjecia: Podobne artykuły:
Komentarze (4)
  NAPISAŁ annaczaplinianka, 2012-02-06 21:37:02
Przeczytałam.
Bardzo ciekawy artykuł. Inne teksty TEGO AUTORA , również czytam z zainteresowaniem.
Napisz Komentarz
|
||
| Zmieniony ( sobota, 28 styczeń 2012 ) | ||
W najbliższym, 65 numerze „Kuriera Czaplineckiego” ukaże się tekst mojego autorstwa pt. „ Podwodne osuwisko”. Tekst ten rozpoczyna nową serię artykułów zatytułowaną „Tajemnice jeziora Drawsko”. Celem artykułu „Podwodne osuwisko” jest obalenie pewnego bardzo rozpowszechnionego mitu dotyczącego jeziora Drawsko. Podaję niżej w skrócie, o co w tym artykule chodzi.
| wstecz | dalej » |
|---|
Ja już to zrobiłem.